|
Sytuacja na rynku bonów podarunkowych |
 |
 |
 |
|
Autor Paweł Jabłonowski
|
|
Poniedziałek, 08. 03. 2010 13:18 |
Norma prawna wynikająca z art. 21 ust. 1 pkt. 67 PIT, ustanawiająca katalog przychodów zwolnionych z podatku dochodowego od osób fizycznych, budzi kontrowersje. Obecnie, po działającej z mocą wsteczną od 1 stycznia 2009 r. nowelizacji z 22 sierpnia 2009 r., preferencja podatkowa dotyczy świadczeń rzeczowych oraz pieniężnych otrzymywanych przez pracowników.
Zwolnienie obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej łącznie 380 zł w roku podatkowym, pod warunkiem sfinansowania ich w całości z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych. Ustawodawca zastrzega ponadto, iż rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi.
W związku z powyższym wydawać by się mogło, iż przekazanie pracownikowi bonów świątecznych skutkuje koniecznością opodatkowania tak otrzymanego przysporzenia. Należy jednak pamiętać, iż oprócz bonów, funkcjonują w obrocie tzw. karty przedpłacone, którymi można zapłacić w sklepie za wydane towary. Kwestia traktowania takich kart na gruncie art. 21 ust. 1 pkt. 67 jest zagadnieniem wymagającym głębszej analizy przedmiotowego zwolnienia.
Brak definicji
Zestawienie ze sobą bonów oraz kart przedpłaconych jest uzasadnione faktem, iż wspólna jest funkcja obu instrumentów. Jak wspomniano, norma PIT wyłącza bony ze świadczeń rzeczowych. Okoliczność ta nie rozstrzyga jednak definitywnie charakteru kart przedpłaconych. W szczególności nie przesądza wprost o możliwości zaliczenia kart przedpłaconych do świadczeń pieniężnych. Należy wskazać, że jak dotąd nie została sformułowana legalna definicja świadczenia pieniężnego, choć pojęcie to funkcjonuje w przepisach prawa podatkowego. Próbę zdefiniowania świadczenia pieniężnego podjęła doktryna. Przyjmuje się, że jest nim przeniesienie określonej wartości ekonomicznej wyrażonej w pieniądzu. Mając to na uwadze nie wydaje się być pozbawionym racji uznanie wręczenia kart przedpłaconych za przekazanie świadczenia pieniężnego. W istocie dochodzi bowiem w takiej sytuacji do przeniesienia prawa do dysponowania określoną wartością ekonomiczną wyrażoną w kwocie pieniężnej.
Korzyść z chwilą realizacji
Należy ponadto mieć świadomość, iż pracownik uzyskuje z faktu otrzymania karty przedpłaconej wymierną korzyść dopiero z chwilą jej realizacji. Zatem samo przekazanie karty przedpłaconej przez pracodawcę nie jest jeszcze dla pracownika przysporzeniem. Nastąpi ono, gdy pracownik zechce kartę wykorzystać i umorzyć tym samym swoje zobowiązanie z tytułu dokonanej czynności, tj. zakupu. Spełnione zostają zatem cechy charakterystyczne dla zapłaty przy użyciu pieniądza w jego tradycyjnej postaci (gotówkowej bądź bezgotówkowej). Taka, niepozbawiona jak się okazuje argumentów, kwalifikacja otrzymania przez pracowników kart przedpłaconych, pozwala już w obecnym stanie prawnym na korzystne dla obu stron stosunku pracy stosowanie zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt. 67 PIT. Istnieje jednak obawa, iż organy podatkowe nie podzielą powyższej koncepcji, przyjmując za właściwe doliczanie wartości karty przedpłaconej do przychodów ze stosunku pracy.
Projekty nowelizacji PIT
Niezbędne na tle analizowanej kwestii jest odnotowanie skierowanych do Sejmu projektów nowelizacji PIT w zakresie omawianego zwolnienia. Propozycje zmian do art. 21 ust. 1 pkt. 67 PIT wnieśli prezydent oraz grupa posłów. W obu przypadkach postuluje się włączenie bonów, w konsekwencji także kart przedpłaconych, do katalogu korzystających ze zwolnienia świadczeń rzeczowych. Proponowane modyfikacje normy PIT należy ocenić pozytywnie. Choć, jak już wspomniano, możliwe jest objęcie analizowaną preferencją kart przedpłaconych także na tle obecnie obowiązujących norm, to zmiana ustawy pozwoli zaliczyć do zwolnienia także bony. Zniknąć powinny kontrowersje wokół rozbieżnych koncepcji wykładni przepisów prawa, co w konsekwencji przyczyni się do zmniejszenia obciążenia fiskalnego pracowników otrzymujących karty przedpłacone w ramach stosunku pracy.
Autor jest Doradcą Podatkowym i Szefem Departamentu Podatkowego Chałas i Wspólnicy Kancelaria Prawna
 |
